Gazociąg Jamaı‚-Europa: budowa częı›ci liniowej gazociągu

Galeria zdjêæ - Budowa czê¶ci liniowej gazoci±guPierwsza nitka gazoci±gu jamalskiego na terytorium Polski by³a budowana i oddawana do eksploatacji etapami. W listopadzie 1996 roku zakoñczono budowê pierwszego odcinka gazoci±gu o d³ugo¶ci 107 km na trasie Górzyca-Lwówek k/Poznania.

Wybudowanie tego odcinka umo¿liwi³o rozpoczêcie przesy³ania rosyjskiego gazu do Niemiec za po¶rednictwem polskiego systemu gazowniczego.
Roboty budowlano-monta¿owe wykona³a polska firma GAZ-2000 SA.

We wrze¶niu 1999 roku zakoñczono budowê drugiego odcinka o d³ugo¶ci ok. 210 km na trasie Lwówek-W³oc³awek oraz trzeciego o d³ugo¶ci ok. 365 km z W³oc³awka do Kondratek. Tym samym zakoñczono budowê czê¶ci liniowej pierwszej nitki gazoci±gu na terytorium Polski.

Podstawowe roboty budowlano- monta¿owe na drugim i trzecim odcinku wykona³y nastêpuj±ce firmy:

  • GAZ-2000 SA w województwie wielkopolskim, ok. 119 km;
  • MegaGaz SA w województwie wielkopolskim i kujawsko-pomorskim, ok. 56 km;
  • BUG Gazobudowa Sp. z o. o.w województwie kujawsko-pomorskim i mazowieckim, ok. 213 km;
  • Naftowo–Gazowe Przedsiêbiorstwo Budowlano-Monta¿owe “Karpaty” SA w województwie mazowieckim i podlaskim, ok. 182 km.

Specjalistyczne próby ci¶nieniowe na ca³ym gazoci±gu wykonywa³a firma niemiecka Pipetronix GmbH.

Dostawcami materia³ów na budowê czê¶ci liniowej polskiego odcinka gazoci±gu tranzytowego by³y najlepsze zagraniczne i krajowe firmy.

Z uwagi na fakt, ¿e ¿adna z polskich hut nie produkuje rur o parametrach wymaganych przy budowie gazoci±gu jamalskiego, a wdro¿enie ich produkcji by³oby trudne technicznie i nieuzasadnione ekonomicznie, wybrano oferty renomowanych producentów zachodnich.

Rury przewodowe o ¶rednicy 1420 mm dla I i II odcinka gazoci±gu dostarczy³a w³oska huta Ilva Lamiere e Tubi. Przed rozpoczêciem procesu produkcyjnego rur w hucie, przedstawiciele EuRoPol GAZ wraz z ekspertami Towarzystwa Klasyfikacyjnego Bureau Veritas przeprowadzili audit, który potwierdzi³ spe³nienie szczegó³owych wymagañ zamówienia. Dostawc± rur dla III odcinka by³a niemiecka firma Mannesmann Handel AG.

Nadzorowanie produkcji rur i wydawanie certyfikatów potwierdzaj±cych ¿±dan± jako¶æ nale¿a³o do obowi±zków Towarzystwa Klasyfikacyjnego Bureau Veritas.

Wysokoci¶nieniowe zawory kulowe firmy Cameron wraz z napêdami zakupiono w niemieckiej firmie Fahlke Control Systems, a kszta³tki, trójniki oraz ³uki – równie¿ w Niemczech, w firmie RMA Maschinen und Armaturenbau Faulhaber & Truttenbach KG, której przedstawicielem handlowym w Polsce jest firma Unitol – spó³ka jawna. Z tej ostatniej pochodzi³y te¿ rury wszystkich ¶rednic potrzebne do budowy zespo³ów zaporowo-upustowych (oprócz rur o ¶rednicy 1420 mm dostarczanych przez Ilvê i Mannesmanna).

Firmy Raychem z USA oraz Canusa Systems Limited z Kanady dostarczy³y materia³y izolacyjne, termokurczliwe i antykorozyjne na po³±czenia spawane, a spó³ka Franken Plastik GmbH (Niemcy) - p³ozy ¶lizgowe dla rur ochronnych montowanych pod przeszkodami terenowymi (tory kolejowe, drogi).

Dzie³em polskiej Huty Ferrum by³y komory nadania i odbioru t³oka oraz rury os³onowe stosowane jako rury ochronne przy realizacji przekroczeñ przeszkód terenowych. Inn± krajow± firmê, Armatech, wybrano na dostawcê wsporników do rur os³onowych.

Obci±¿niki siod³owe na rurê o ¶rednicy 1420 mm wyprodukowa³y lokalne przedsiêbiorstwa produkcyjne w tym m.in. Przedsiêbiorstwo Drogowe “Drogrem” z Poznania i Przedsiêbiorstwo PrefabrykacjiMobet” z Mogilna.

System zapewnienia jako¶ci, bezwzglêdnie stosowany przez generalnych wykonawców w czasie robót budowlano-monta¿owych, wymaga m.in., by zastosowane technologie spawalnicze zosta³y poddane próbom kwalifikacyjnym zgodnie z wymogami norm europejskich serii EN 288. Badania kwalifikacyjne technologii spawania zastosowanej na budowie gazoci±gu tranzytowego przeprowadzi³o Laboratorium Instytutu Spawalnictwa w Gliwicach, posiadaj±ce akredytacjê Polskiego Centrum Badañ i Certyfikacji (PCBC), natomiast kwalifikacjê metody wykonywania po³±czeñ przewodów ochrony katodowej przeprowadzi³o, równie¿ akredytowane przez PCBC, laboratorium Instytutu Badañ J±drowych w ¦wierku.

Wszyscy spawacze poddani zostali egzaminom kwalifikacyjnym zgodnym z europejsk± norm± EN 287-1.